ادبیات, طنز و سرگرمی, مجله اینترنتی

کچل‌های دوست داشتنی، الماس‌های ناب دنیا

کچل‌های دوست داشتنی، الماس‌های ناب دنیا

بلاشک قصه‌ها دارم ز تاسی، ز درد خانمان سوز حماسی
از آن روزی که شد این قصه آغاز، به درمانش شدم راهی قفقاز…
کاغذ رو گذاشت جلوم و گفت: بکش..!  گفتم: چی؟!  گفت: موهای دلبرت رو دیگه..!
نیشخند زدم و گفتم: کچل بود..! غش غش خندید، کاغذ گذاشت جلوی خودش و گفت:
خودم می‌کشم، قابش می‌کنم بزنی به دیوار اتاقت.
سعی کردم جلوی خندم بگیرم و با نمک خنده گفتم: تو حق خندیدن نداری هاااااا…!
اصلا یه شاعر داریم به نام «قراگوزلو» میگه:
اگر زلفت به هر تاری اسیر دلبری دارد، مبارک باشد اما دلبری اندازه‌ای دارد…! گفت: بیا..! دیدی؟!
گفتم در واقع حافظ و سعدی و قراگوزلو یه طوری مزیت‌های موی بلند و زلف کمند و شکن اندر شکن و قامت سرو محبوب می‌گن انگار کچل‌ها‌ نفرین خدا روی زمین هستن و سقف آرزوی‌‌های مارو از برج به سی و پنج متری همکف می‌رسونن، من باشم در وصف قراگوزلو میخونم:
از خدا می‌طلبم عمر درازی چون زلف، که به صد چشم کنم سیر تماشای تو را…!
ریز نگاه کرد و گفت: مسخره می‌کنی؟! گفتم: تا چی برداشت کنی..!
بعد می‌تونی اقدام به تشکیل کمپین کچل‌های دوست داشتنی کنی.
***
گفتم: حمید سلیمی رو ندیدی ؟! میگه در واقع بعد از هفته دوم مهر که علی بزرگی نون لواش آورد مدرسه که بینش پر از خامه شکلات بود، همه چی برای همیشه از اون روز عوض شد، تا قبل از اون به دندون لق میثم و توپ چرمی مجتبی که می‌گفت، باباش از هند آورده و کله کچل بچه ها و دو تا تار موی آقا معلم می‌خندیدیم، دور هم جمع می‌شدیم با کله های کچل و دل‌های خوش به دهن باز و بزرگ میثم که با زبونش دندون‌ لقش رو تکون می‌داد و وقتایی که معلم گوشه پنجره می‌ایستاد به بازتاب نور خورشید تو آینه جام جهان بین قسمت فوقانی آقای معلم می‌خندیدیم.‌
اصلا شاعر خوب باستانی پاریزی که میگه:
زلف تو غرقه به گل بود و هر آن گاه که من، می‌زدم دست به آن زلف دوتا گل می ریخت…
با یه برداشت هرمنوتیک مدیونی فکر کنی داره از بوی خوش زلف می‌گه و برای اولین بار هم که شده جهت همزاد پنداری با کچل ‌های دوست داشتنی این بیت رو در وصفشون بخون و ریزش موهاشون رو به ریزش گل‌های قشنگی تشبیه کن چون کچل‌های دوست داشتنی به شدت مهربون و معصومن و تو فرهنگ ما اصلاً نماد خوشبختی و خوش شانس بودن هستن، هرچند خودشون کچل بودن رو خوشبختی نمیدونن و علتش رو دشمنی روزگار جهت حفظ زیبایی و حقوق خانم‌ها می‌دونن.
می خوام بگم: کچلا آپشن خفن تابستون رو با خودشون دارن و گرمی هر محفل و مجلسی می‌شن. مثلا: همین بابابزرگ‌های کچل دوست داشتنی یا یه بابای معمولی کچل و قهرمان، یه محبوب کچل و مغرور تا پسر بچه‌های کچل دبستانی که خیلی مظلومن، یا اصلا کچل‌های موقت لب مرز همشون نعمت‌های با ارزش خوش‌شانسی ما هستن و وجودشون الماس ناب دنیای ماست بس که دل‌های زلال و مهربون و پرمهری دارن.
خندید و با هم عکس دلبر کچل مهربونم رو چسبوندیم به تن سفید دیوار..
کچل‌های دوست داشتنی، شما الماس‌های ناب و پرنور دنیای خوشگل‌ها هستید، دل به مهر روزگار بدید و اینقدر هزینه دارو و درمان نکنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

12 − 9 =